Gezelligheid en sportiviteit zijn net zo belangrijk zijn als prestaties. Het bestuur en de leden vinden dit een belangrijk punt en dragen dit daarom ook nadrukkelijk uit.Wij geloven in een proces dat ontstaat als gezelligheid en teamgeest in een vereniging bij elkaar komen. Het mooie van dit proces is dat het ook andersom werkt: teamprestaties leveren een belangrijke bijdrage aan de samenhang van de leden binnen de vereniging.
Teamgeest, een sociale binding en prestaties kunnen elkaar op een gezonde manier positief beinvloeden.Om de samenhang binnen de teams en de vereniging nog verder te stimuleren worden diverse niet-handbalactiviteiten ontplooid. We vinden het belangrijk om meer dan alleen een handbalclub te zijn. We willen ook een sociale rol vervullen met name voor onze jeugdleden.
Historie
Algemeen
VIOS is op 6 februari 1955 opgericht als dameshandbalvereniging onder de naam HJV (Heytser Jongeren Vereniging). Pas in 1962 is er een herentak bij de vereniging ontstaan. Aanvankelijk werd nog 11-handbal gespeeld op de velden van de voetbalvereniging uit Heythuysen. Wel had VIOS toen al een bescheiden clublokaal. In 1963 wordt HJV omgedoopt in sportvereniging VIOS (Vooruit Is Ons Streven). Begin 70-er jaren heeft VIOS de beschikking gekregen over een eigen accommodatie inclusief kantine aan de sportlaan in Heythuysen. In 2001 hebben we afscheid genomen van deze accommodatie en zijn we aangewezen op de kantine van sporthal Aoreven. Vanaf 1972 wordt in sporthal Aoreven van Heythuysen zaalhandbal gespeeld. Daarvoor was men aangewezen op de sporthal van Roermond. Sportief gezien heeft VIOS lange tijd op een bescheiden niveau geacteerd. Op 12 februari 2005 vierde VIOS het 50 jarig jubileum.
Algemeen
VIOS is op 6 februari 1955 opgericht als dameshandbalvereniging onder de naam HJV (Heytser Jongeren Vereniging). Pas in 1962 is er een herentak bij de vereniging ontstaan. Aanvankelijk werd nog 11-handbal gespeeld op de velden van de voetbalvereniging uit Heythuysen. Wel had VIOS toen al een bescheiden clublokaal. In 1963 wordt HJV omgedoopt in sportvereniging VIOS (Vooruit Is Ons Streven). Begin 70-er jaren heeft VIOS de beschikking gekregen over een eigen accommodatie inclusief kantine aan de sportlaan in Heythuysen. In 2001 hebben we afscheid genomen van deze accommodatie en zijn we aangewezen op de kantine van sporthal Aoreven. Vanaf 1972 wordt in sporthal Aoreven van Heythuysen zaalhandbal gespeeld. Daarvoor was men aangewezen op de sporthal van Roermond. Sportief gezien heeft VIOS lange tijd op een bescheiden niveau geacteerd. Op 12 februari 2005 vierde VIOS het 50 jarig jubileum.
Bij de heren senioren begon de sportieve opgang aan het eind van de 70-er jaren en het begin van de jaren 80. Via kampioenschappen in de 3e, 2e en 1e klasse werd in 1982 de promotie naar de provinciale klasse (=hoogste niet-landelijke klasse) gerealiseerd.
Na diverse hoge klasseringen werd in 1989 (eindelijk) de promotie naar de landelijke 3e divisie een feit. In april 1999 werd zelfs een plek in de toenmalige 2e divisie en huidige hoofdklasse (de op 2 na hoogste handbaldivisie van Nederland !) afgedwongen en werd de kroon gezet op een jarenlange glorietijd. Op de foto staat het team dat, na de promotie te hebben behaald, terugkomt op de "basis": Sporthal Aoreven.
Naast deze sportieve opgang in competitieverband werd ook tweemaal de afdelingsbeker van het NHV-Limburg gewonnen (1988 en 1989). Doordat de tweede keer samenviel met het kampioenschap in de provinciale klasse was er sprake van een echte "dubbel". Dit werd met een spontaan en groot feest gevierd.
Absoluut hoogtepunt bij de heren is ongetwijfeld het Nederlands Kampioenschap Veldhandbal dat na een zinderende finale in 1986 in Diemen (NH) werd behaald. Ondanks verwoede pogingen is het niet meer gelukt dit succes te herhalen. Twee 4e (1988 en 1990) en één 3e plaats (1992) tijdens de NK Veldhandbal sluiten een mooie episode in de historie van VIOS af.
Bij de dames senioren heeft het grote verloop de resultaten lange tijd parten gespeeld. Door 3 (!) kampioenschappen op rij (1999, 2000 en 2001) en de daaraan gekoppelde promoties wisten de dames de sprong naar de 1e klasse (voorheen 3e divisie) te maken. Een nieuw hoogtepunt in het dameshandbal van VIOS. Maar dat is nog niet alles. Het aanwezige talent en de kwaliteit van de selectie biedt uitzicht op meer ....
Niet alleen in de competitie gaat het voor de wind, ook in de bekercompetitie laten de dames geregeld van zich horen. Na een halve finale plaats in 2002 werd in 2003 de bekerfinale van de afdeling Limburg bereikt. Daarin waren de dames met 20-13 te sterk voor Marsna (Meersen) en werd een nieuwe mijlpaal aan de VIOS-historie toegevoegd.
Maar nog was de honger naar succes niet gestild. Na een zwaar bevochten 16 - 19 overwinning op V&L2 wisten de dames ook in 2004 de afdelingsbokaal te winnen. Ondanks een slechte start (na 15 minuten werd pas het 1e doelpunt gescoord) en een kansloze 14 - 9 achterstand bij rust werd er teruggeknokt. Met nog slechts enkele minuten te spelen op de klok en een fabuleuze inhaalrace wist VIOS de achterstand in een 16 - 17 voorsprong om te buigen en knakte V&L2. Dit was het sein voor een feestje van een dolgelukkig VIOS-team. Op de foto de ontlading na de winst.
Hoewel in een historisch overzicht vaak naar de standaardteams wordt gekeken, mag hier het Nederlands Kampioenschap Zaalhandbal van de Heren B-jeugd (1994) niet onvermeld blijven. In een ongemeen spannende eindstrijd wisten de spelers het felbegeerde kampioenschap in de wacht te slepen. De prijsuitreiking in de sporthal in Arnhem was bijna onmogelijk als gevolg van de herrie die de feestende supporters en spelers maakten. Bij thuiskomst wachtte een groots onthaal door bestuur, leden, ouders en de burgemeester
[Sleeker_special_clear]